10000 stappen Ledegem

De eerstesteenlegging van deze kerk dateert van 1764. Ze werd gebouwd tot 1771, het jaartal staat op de middensteen van de vloer van het hoogkoor. De vorige kerk werd op kerstdag 1763 door brand vernield. De kerk is vooraan omzoomd met leilinden. Aan de overkant van de straat zijn ook linden aangeplant zoals dat vroeger het geval was. Linden werden vaak aangeplant aan de ingang van boerderijen en bij kapelletjes. Volgens het volksgeloof boden deze bomen bescherming.

In 1889 bolde de eerste trein op deze voormalige spoorlijn Menen-Roeselare. Tot in 1975 was er nog enig spoorvervoer. In 1979 werden de sporen opgebroken. Er ontstond spontaan een wandelpad. In 1982 werd de berm in huur genomen door de provincie West-Vlaanderen. Samen met de plaatselijke natuurwerkgroep de Kolleblomme werd het tracé ingericht als een natuurlint doorheen de gemeente Ledegem. In 1995 werd het wandel- en fietspad aangelegd. Nu stap je door het ‘mooiste natuurplekje’ van Ledegem. Dit plekje werd verkozen en officieel ingehuldigd in 2009 door Vlaams minister Hilde Crevits. Eind 2009 kocht de provincie deze spoorwegbedding aan, ook wel Kezelbergroute genoemd.

De sterk meanderende Heulebeek ontspringt in Beselare en mondt uit in de Leie in Kuurne. De oorsprong van de naam is onzeker. Volgens sommigen zou de beek genoemd zijn naar het dorp Heule, waar ze doorloopt. Anderen beweren dat het een verbastering is van geul of geule, de greppel waarin een beek loopt, en het dorp Heule zou de naam van de beek gekregen hebben.

Ten westen van de oude spoorwegberm zie je een bosje en weiden die belangrijk zijn als overstromingsgebied. Je kan hier veel weide- en watervogels waarnemen. Deze plaats wordt in de volksmond de Ledegemse meersen genoemd.

Het voormalig stationsgebouw werd samen met de lijn in gebruik genomen op 15 juli 1889. Het station was bestemd voor de inwoners en bezoekers van Ledegem en buurgemeente Dadizele. Daarom hing een plakkaat met opschrift ‘Ledeghem-Dadizeele’ aan de stationsgevel. Het gebouw herbergt al vele jaren een kolonie gierzwaluwen. Bij de renovatiewerken in 2005 werden nieuwe betonnen nestbakken ingemetseld onder de goten (de vliegopeningen zijn zichtbaar) om de kolonie te behouden. Met succes overigens !

De wilgenrij aan de linkerkant vormt een groenscherm tussen het industrieterrein aan de westkant en het open landschap aan de noordoostkant. Wilgen huisvesten vele vogelsoorten en kleine zoogdieren.

Een pillbox is een betonnen geschuts-koepel. Deze kant-enklare bunkers konden gemakkelijk in elkaar gezet worden. Het is een stille getuige van de Eerste Wereldoorlog en in het bijzonder van de bevrijding van Ledegem. In deze bunker was een Duitse commandopost gevestigd die de ochtend van de eerste oktober 1918 door de Britten werd veroverd. De Britse soldaten noemden de Duitse bunkers Pill-Boxes, de Engelse term voor pillendoosjes!

Ook dit deel van de berm in open landschap is de vindplaats van mooie bloemen als veldlathyrus, Jacobskruiskruid en wilde marjolein. Met veel geluk en als je goed luistert, kan je in de lente of ’s zomers nog een leeuwerik horen.

Waar nu de feestzaal is, daar was er vroeger het ‘Kafkot’. Het gebouw dateert reeds van vóór 1930. Daar werd het kaf van het vlas gezuiverd. Kaf diende als voeder voor de dieren. Boven op het dak van dit gebouw stond er een afzuigturbine of cycloon. Vandaar de naam van de feestzaal.

Dit monument herdenkt de gebeurtenissen die leidden tot de bevrijding van Ledegem op 14 oktober 1918 door de soldaten van de 9e en 29e divisie van het Britse Leger. De onthulling van het gedenkteken vond plaats op 12 oktober 2008. Het Peereboomhuis werd in 1726 gebouwd. Het is wellicht de oudste woning in Ledegem. De muur, het woonhuis, de stallingen en de tuin zijn beschermd als monument. Vanaf de overkant van de straat zie je een interessante zonnewijzer. Tijdens de Eerste Wereldoorlog werd het Peereboomhuis gebruikt als hospitaal. Gedurende de Tweede Wereldoorlog nam de jongensschool hier haar intrek.